Modelos de negocio libre-tradicional

Antigamente, e non tan antigamente, utilizábase un modelo de negocio tradicional, no que se intentaba vender un producto, ou un servicio, e dábase a coñecer a través do marketing, ou da publicidade.

En canto ás obras, música, películas, etc... a súa venta foi restrinxida polos dereitos de autor. Estes dereitos, inicialmente permitían o beneficio do autor a costa da súa obra durante certo tempo, o que está ben, pero actualmente o copyright, ademáis do beneficio do autor por cada venta da obra, inclúe o beneficio pola sua utilización, modificación, e inclusto citación, durante anos. Algúns autores reclaman que este copyright quede vixente despois da súa morte, para que os seus descendentes se poidan beneficiar tamén... a onde vamos ir parar?

Actualmente o marketing, e a publicidade cambiou considerablemente, cos métodos de negocio libre, como por exemplo a televisión, ou a radio, que ofrecen un servicio de balde, a cambio de que vexas (ou escoites) a publicidade que inclúe. Deste xeito estás pagando, ainda que non sexa directamente.

Outros metodos de negocio libre son: a venda de productos tirados de prezo, que posteriormente sairán máis caros, como por exemplo unha impresora, que a compras barata, pero máis tarde terás que mercar uns cartuchos de tinta cos que pagarás esa baixada de prezo da impresora; e os modelos freepremium, que se basean en ofrecer un servicio de balde, pero moi limitado, co que convencen á xente da calidade do servicio, e crean a necesidade de pagar un plus, e facerse premium, co que poderán disfrutar de un servicio ilimitado, como por exemplo seriesyonkis, Megavideo...

Loita pola rede e pola información "privada"

Neste video, se relata a historia de internet, e das empresas que o fan posible como google, microsoft, amazon... con a curiosidade de que esta historia chega ata 2015. O autor deste video pode imaxinarse o futuro destas empresas, e de internet en xeral. Queda claro como microsoft, e sobre todo google foron monopolizando a rede, estas empresas fortes foron mercando as outras máis debiles, cando vían que tiñan unha boa idea, que lles compensaría.

Este video di que sobre 2015 google terá toda a información que necesita sobre cada persoa, grazas a redes sociais, e a EPIC, será un programa que utilizarán para saber o lugar de residencia de todas as persoas e os seus datos, e poderá utlilizar esta información para enviarlle a cada un a publicidade que realmente lle interesa. Esta información incluso a poderá vender a outras empresas que a poidan aproveitar.

Realmente gustaríame saber en que data se editou este video, xa que vese que acertou en case todo, pero o certo é que se lle adiantaron, esta venta de información sobre persoas, ou utilización dela, xa se fai actualmente.

Esta loita entre Google e Microsoft seguirá vixente, a menos que unan, ou google merque Microsoft (non creo que Microsoft poida comprar Google, xa que actualmente sácalle unha boa vantaxe). Sinceiramente espero que isto non ocorra, xa que entón unha soa empresa, falando un pouco en xeral, tendría un control total sobre a rede. Digo falando un pouco en xeral, porque hay unhas cantas empresas importantes, que están á altura, como pode ser IBM, Facebook, e sobre todo Apple, que en maio de 2011 superou a Google en valoración dos consumidores:

http://www.abc.es/20110509/tecnologia/rww-abci-apple-marca-valorada-mundo-201105091052.html

Libro electrónico ou libro de papel?

O libro electrónico, tamén coñecido como eBook ou libro dixital é unha versión electrónica dun libro. Este termo tamén se utiliza para nombrar o lector de libros electrónicos, ou e-reader.

A ulilización de eBooks ten vantaxes como que podes leer calquer documento en calquer lugar, e podes descargar libros enteiros, revistas, ou diarios, xa que moitos teñen conexión a internet.

Frente ao libro tradicional, o eBook presenta tanto vantaxes como desvantaxes:

Entre as vantaxes destacan: menor gasto de tinta e de papel, que disminuirá a presión á que estan sometidos os bosques; maior comodidade á hora de ler e de transportalo; a posibilidade de insertar enlaces multimedia no texto, que o enriquecerá podendo explicar palabras, ou frases, sen a necesidade de explicar todas na parte inferior da páxina; e por último, ante a preocupación polo cansancio que poden provocar na vista, os libros electrónicos teñen unha tecnoloxía que permite ler moitas horas seguidas sen sufrir este cansancio, e ademáis a duración da sua batería pode chegar ata dous ou tres semanas.

Algunas das desvantaxes son: que a madeira para facer papel procedente de bosques, é un recurso renovable, productor de carbono e recliclable; estes libros electrónicos, que son agora novos, cando sexan vellos e haxa outros mellores serán basura, que rematen nun vertedoiro producindo emisións dañinas para o medio ambiente; e perda de control comercial da obra, xa que será facil piratealas e copialas.

Este debate entre libros de papel e libros electrónicos xa é un debate dentro do panorama cultural e nos medios de comunicación. Personalmente, eu creo que o error dos libros dixitais foi tentar sustituír aos libros tradicionais, en vez de complementalos ofrecendo algo mellor, grazas á tecnoloxía.

Memes (EDITADO)

Neste artículo Susan Blackmore nos intenta explicar detídamente o significado dos memes.
Para isto ten a necesidade de alcararnos o significado dos xenes, e do ADN, para que poidamos entender como se propagan, e como evolucionan.


Estes xenes se pasan de xeración en xeración, por motivo da selección natural, feito que explica e defende o Darwinismo. Esta selección natural afirma que os individuos que desarrollan xenes útiles para o seu organismo, poden sobrevivir na loita pola supervivencia, e os seus xenes "utiles" serán transmitidos aos seus descendentes, hereditariamente. 

Os memes, en cambio, se transmiten por imitación, entre individuos cercanos que manteñen relacción entre si, e poden definirse como as propias ideas, en xeral, as ideas e o xeito de pensar de cada individuo está definido mediante memes.


Se esta teoria é certa, a autora afirma que vivimos nun soño, nun soño de memes no que dun dia para outro podemos despertar, e entender de repente todo o que nos rodea, entendendo que o noso xeito de pensar e de actuar non é de nacemento, senón que depende das nosas compañias, porque os memes son transmitidos por imitación.

Este video é unha queixa contra a sociedade consumista, que segue e merca todo o que se anuncia. A persoa sen máscara, dase conta do que pasa en realidade, e non entende por que os seus amigos son como robots que só collen as cousas que o payaso lles deixa no chan. Cando a unha delas se lle quita un pouco a máscara, se sorprende do que está pasando, e para de mercar cousas, pero asi como se dan conta volven a poñerlle ben a máscara, que ten unha televisión dentro, e segue como antes.

Cando estes xa non poden máis caen derrumbados, e son substituidos por outros iguais, mentres que o que quitou a máscara e entendeu todo, segue voando por ahi felizmente.

Doll Face

Despois de ver este video, enténdese que a televisión está influíndo á maquina todo o tempo, esta sinte a necesidade de cambiar a sua apariencia de acordo co que aparece na tele.


A medida que pasa o tempo, cambiar o seu aspecto imitando o que sae na televisión é cada vez máis dificil, e chega un momento que é incalcanzable, enton, a maquina “morre”, e con ela a televisión, porque en realidade somos nos os que facemos posible que a televisión, con estas publicidades consumistas existan.


Cando a maquina esta no chan, a súa televisión déixase de ver, pero nas demáis televisións o que se mira é como esta vai morrendo, entendo que é como unha noticia que vé o resto da poboación.

Licenzas, e Dereitos de Autor

Neste post vamos analizar as distintas alternativas que hai nos dereitos de autor, que á sua vez serían unha solución a algúns dos problemas que se plantexaron no anterir post, porque existen máis restricciones a parte do copyright, por non dicir menos, porque o copyright é a máxima restricción, prohíbe a copia, a modificación, a venta, e incluso a cita de dita obra.

O copyleft, en cambio, permite a copia, a modificación e a venta, tan só se conserva o recoñecemento do autor con respecto da obra, e “CopartirIgual” que quere dicir que as obras derivadas deven ter a mesma restricción que a obra orixinal.

As licenzas creative commons permiten o autor de cada obra poñer as restriccións que desexe, ainda que nunca tantas como no copyright. Estas son as restriccións:

Recoñecemento: Sempre é necesario recoñecer o autor da obra orixinal.
Compartir Igual: Cando a obra se modifica o autor ten que publicala coas mesmas restriccións.
Sin Obra Derivada: Non se pode modificar a obra.
No Comercial: A obra pódese copiar e modificar, pero non de xeito lucrativo.

Estas restriccións pódense mezclar ao gusto do autor, e deste xeito se poden poñer as restricción que cada un queira, e non sempre copyright ou copyleft.

¿Pirataria?

Este artigo de Juan Gómez Jurado e este outro de Juan Varela tratan os principais temas da pirataría, as descargas ilegais, os dereitos de autor, o streaming, e o hiperconsumismo.

Juan Varela explica este hiperconsumismo que se está evitando coa tecnoloxía dixital con exemplos. Con esta tecnoloxía  evitamos comprar películas, libros, ou música, donde en realidade parte do paquete non interesa, nós en realidade non queremos mercar a caixa da película, senón o que esta contén. Todo isto, en parte gracias ao iTunes, o Amazon e o eBay.

Juan Gómez Jurado explica, primeiro, que a Ley Sinde non ten ningún sentido, sobre todo porque se vai a aprobar en contra de millóns de cuidadáns, e ademáis as queixas dos autores son absurdas: un non ten dereito a vivir da súa obra, ten dereito a intentalo.

As industrias acusan ás páxinas de descarga de “forrarse”, cando calqueira pode facer unha páxina destas, e tentar facelo mesmo.

Moitos autores quéixanse ao goberno de deixar avanzar esta comodidade por parte da poboación, cando eles nin sequera viven en España para non ter que pagar impostos aquí.

En Estados Unidos apareceron servizos como iTunes, Kindle e Netflix, e tiveron un éxito abrumador, a pesar de que non son gratis. Polo tanto, vése que a xente está disposta a pagar, sempre que sexa un precio razoable, por melloras ou maior comodidade.

Temos que ter presente que copiar non é robar, pero tamén temos que poñernos no sitio do outro, saber que detrás de cada obra hay autores que invertiron o seu tempo na obra, asi que, mentres que a nosa economía nolo permita, deberíamos mercar a obra orixinal se a nosa economía nolo permite.

Pirataría

Hoxe lin este atigo de Tim O’ Reilly.

Non podo estar máis de acordo con esta persoa, creo que neste cometario expresa o que eu sempre quero expresar, con respecto ao copyright, a pirataría, etc, e utilizando moitos máis argumentos.

Tim O’ Reily comeza por decir que esta pirataría, se podería reducir dando opción a alternativas e prezos razoables.

Esta pirataría non está perxudiciando realmente aos pequenos autores, xa que estes poden darse a coñecer desta maneira, se houbera que pagar polos seus discos posiblemente ninguén se gastaría diñeiro para ver se lle gusta a súa música. Os que perden diñeiro con esto, son os grandes autores, e as industrias discográficas e cinematográficas, pero estos non me dan ningunha pena, calqueira destos autores pode sacar practicamente o que quiera facendo concertos. Desta maneira, os pequenos grupos tamén poden saír favorecidos, porque danse a coñecer por internet, e poden facer concertos dos que si sacarán diñeiro, e seguro que máis do que gañarían vendendo discos e facendo concertos antes de ser coñecidos.

Moitos poñen a pirataría como se fora un roubo nunha tenda, como se entraras un videoclub e roubaras unha película, e isto non é asi. Tim di que é peor o roubo na tenda, porque este elimina a película, e a visibilidade que esta representa (cando a roubas non se vai poder dar a coñecer, porque ninguén a poderá ver despois). É certo pero ademáis, se roubas unha película nun videoclub, o vendedor quédase sen película, ou con unha película menos. Isto seria o mesmo que descargalas, se o número de películas no videoclub fora infinito, e entón ao dependente non lle importaría que lle roubasen unha película, ou cincuenta, porque seguirá tendo as mesmas.

Por último, explica que a hoxe en dia todo o mundo podería conectarse gratis a internet usando un módem, pero mercamos un adsl e pagamos tanto diñeiro ao mes por ter internet máis rápido.

Isto demostra que todos pagamos por un servizo, sempre que teña un prezo razoable, y ofreza algún valor engadido ao servido gratuíto.

Covers en ingles (EDITADO)

Os covers, ou cancións versionadas, son unha nova interpretación dunha canción grabada previamente por outro artista.

Non creo que esta cultura musical, esté danando realmente aos autores, porque ainda que saia unha imitación, o que realmente se busca é o orixinal. E desta maneira se poden dar a coñecer novos cantantes, ou novos artistas, e incluso esta moda xerou unha nova corrente artistica.

Chamoume a antención, en especial a cantidade de covers que existen da canción “Come Together - The Beatles”
Algúns covers superan ó orixinal con creces, na miña opinión, pero o tema orixinal é dos Beatles, e realmente é o que máis se escoita.

Aquí os deixo a canción orixinal, e despois uns cantos covers, e seguro que existen ainda moitos máis:





Michael Jackson - Come Together
http://www.youtube.com/watch?v=yS-HbaQO3uQ

Aerosmith - Come Together
http://www.youtube.com/watch?v=nDtoZ8M3Q50

Soundgarden - Come Together
http://www.youtube.com/watch?v=fpT4kgg5xlw

John Lennon - Come Together
http://www.youtube.com/watch?v=0e7AQQTONvg&feature=related

Tina Turner - Come Together
http://www.youtube.com/watch?v=jxXm9ZLwivQ

Re: "El botón mágico" (Javier Bardem) [EDITADO]

Fai dous meses Javier Bardem escribía este artículo.

Antes de nada quedo destacar que para nada estou a favor das páxinas de aloxamento web que cobran por ver películas ou descargar arquivos que subiron á rede totalmente gratis, e incluso moitas veces nin sequera os subiron eles mesmos.

Javier Bardem fala metafóricamente de internet, como se fora un boton máxico ao que lle da e pode conseguir todo o que queira, en vez de mercalo.


Ao utilizar este botón máxico, ou sexa, baixando de internet a música, as películas, etc, o que estamos facendo é arruinando aos autores, e as industrias discográficas, cinematográficas...

O que non me parece xusto de verdade é pagar 25€ por un CD de música, ou por unha película, e ademáis sabendo que a gran parte do diñeiro irá para a industria discográfica. Se os CDs foran máis baratos, non sei vos, pero eu non tería problema en mercarme un par deles, dos grupos que me gustan...

Ademáis disto, estanse queixando das descargas autores, ou cantantes que con un só concerto poderian sacar máis diñeiro que calquera de nos en un ano enteiro de traballo. Se queren máis diñeiro, pois que fagan xiras máis longas.

Javier Bardem pon a escusa dos grupos novos, que si non venden CDs non poden gañar diñeiro. Eu penso que os grupos novos se dan a coñecer grazas a poder baixar os seus discos gratis, porque...¿Ti mercarías un CD dun grupo que nin sequera coñeces para ver si te gusta?
E unha vez que son coñecidos, se fan un concerto está claro que vai a ir moita máis xente.

E o mesmo pasa coas películas, libros, etc... Os pequenos autores poden darse a coñecer, eso si, sin gañar apenas diñeiro, pero se houbera que pagar polos seus libros ou películas, eu creo que gañarían pouco diñeiro igualmente, e sen ter a oportunidade de darse a coñecer.

En resumo, a min non me remorde a conciencia cando baixo música, películas, ou libros de internet, pero tampoco estaria en contra de pagar tanto diñeiro ao mes para poder ver online as peliculas ou música que queiras, e que o diñeiro fora realmente para os autores, e non en tal cantidade para as editoriais e industrias.

Copyright

Neste artigo vouvos falar sobre o copyright e os dereitos de autor, incluíndo os problemas que este plantea, os cambios propostos na lei, e os cambios de modelo de negocio que propón o streaming.

O copyright, ou dereito de copia comezou a utilizarse nos séculos XVI e XVII, cando esta licencia só concedia dereito de copia de determinados textos a algúns libreiros para que así a monarquía absoluta tivera o control absoluto do que se imprimía e da información que chegaba aos cidadáns.

Ata mediados do século XIX, o copyright implicaba a protección contra a copia literal, pero a medida que pasou o tempo a lei foi alterada para restrinxir máis cousas, como por exemplo a traducción a outros idiomas, e máis tarde incluso a utilización dos mesmos personaxes para crear unha trama diferente.

Dende a masificación de internet na década de 1990, os principais perxudicados foron as editoriais, industrias discográficas, cinematográficas.. etc.
O novo modelo de negocio basado nos dereitos de autor que se propón é o streaming, que se trata de, por exemplo poder pagar por ver unha película online, e deste xeito non temos que mercar o DVD que contén a película, tan só pagar para ver o que este contén, porque é o que en realidade queremos ver. Co streaming se conseguiría que a maior parte do beneficio iria para os autores, e non para as discográficas ou cinematográficas

O Lume

O lume for un gran descubrimento para os nosos antepasados, e para as futuras xeracións, está claro. Ao longo da historia foi utilizandose cada vez máis.

Este gran descubrimento dá luz para a caza nocturna, e asusta aos depredadores dando a seguridade que permite durmir profundamente, e isto, á sua vez favorece o incremento e liberdade dos soños.

O lume tamén serviu ao longo da historia para cociñar os alimentos. O feito de cociñar, e non ter que comer todo crú provoca, por unha parte unha dixestión máis lixeira, que favorece a capacidade de estar alerta e desperto despois de comer.

Por outra parte produce cambios na mandíbula e cambios na caixa craneal, estos cambios favorecen o crecemento do cerebro.

En conclusión, o lume non só foi un gran avance para os nosos antepasados, senón que foi un instrumento tan usado, que o seu uso provocou todo tipo de cambios na humanidade.

En esta conferencia Rachel Botsman fálanos do intercambio de bens, como películas, libros, música, etc que xa non utilizamos. Así mesmo fálanos dun sistema co que podemos cambiar, por exemplo, unha pelicula que xa vimos, por outra que queremos ver.

Un dos exemplos de web dedicada a este fenomeno é Swaptree. Que completou con éxito un 99% das veces, e as veces que no foron exitosas foi porque o obxeto non era tal e como se describia, ou un retardo na entrega do producto.

Explícanos tamén que ao conxuntar todas as partes do mundo con simplemente uns cables, cambiamos prácticamente a forma de comunicarnos. Por exemplo, unha texedora anónima ten as mesmas posibilidades de venta de roupa como a de unha marca moi famosa.

Este consumo colaborativo, esta explicado por tres factores:
O primeiro, os mercados de redistribución, que se trata do xa citado antes, o intercambio de obxectos que non utilicemos.
O segundo, o estilo de vida colaborativo, é dicir, o intercambio de tempo, habilidades, etc.
O terceiro, o servicio de produto, no que se realiza o intercambio, ainda que non fisicamente.

Esta conferencia tamen deixa moi claro que a sociedade xa non é materialista como antes, e esta cambiando gracias a internet.

Por exemplo, cando se trata dunha película nós non queremos o obxecto en sí, senon o que este contén, non queremos o DVD nin a caixa, senón os datos que ten dentro, e unha vez que xa os vimos, case non nos sirven de nada.

O Home (EDITADO)