Os covers, ou cancións versionadas, son unha nova interpretación dunha canción grabada previamente por outro artista.
Non creo que esta cultura musical, esté danando realmente aos autores, porque ainda que saia unha imitación, o que realmente se busca é o orixinal. E desta maneira se poden dar a coñecer novos cantantes, ou novos artistas, e incluso esta moda xerou unha nova corrente artistica.
Chamoume a antención, en especial a cantidade de covers que existen da canción “Come Together - The Beatles”
Algúns covers superan ó orixinal con creces, na miña opinión, pero o tema orixinal é dos Beatles, e realmente é o que máis se escoita.
Aquí os deixo a canción orixinal, e despois uns cantos covers, e seguro que existen ainda moitos máis:
Michael Jackson - Come Together
http://www.youtube.com/watch?v=yS-HbaQO3uQ
Aerosmith - Come Together
http://www.youtube.com/watch?v=nDtoZ8M3Q50
Soundgarden - Come Together
http://www.youtube.com/watch?v=fpT4kgg5xlw
John Lennon - Come Together
http://www.youtube.com/watch?v=0e7AQQTONvg&feature=related
Tina Turner - Come Together
http://www.youtube.com/watch?v=jxXm9ZLwivQ
viernes, 25 de febrero de 2011
miércoles, 23 de febrero de 2011
Re: "El botón mágico" (Javier Bardem) [EDITADO]
Fai dous meses Javier Bardem escribía este artículo.
Antes de nada quedo destacar que para nada estou a favor das páxinas de aloxamento web que cobran por ver películas ou descargar arquivos que subiron á rede totalmente gratis, e incluso moitas veces nin sequera os subiron eles mesmos.
Javier Bardem fala metafóricamente de internet, como se fora un boton máxico ao que lle da e pode conseguir todo o que queira, en vez de mercalo.
Ao utilizar este botón máxico, ou sexa, baixando de internet a música, as películas, etc, o que estamos facendo é arruinando aos autores, e as industrias discográficas, cinematográficas...
O que non me parece xusto de verdade é pagar 25€ por un CD de música, ou por unha película, e ademáis sabendo que a gran parte do diñeiro irá para a industria discográfica. Se os CDs foran máis baratos, non sei vos, pero eu non tería problema en mercarme un par deles, dos grupos que me gustan...
Ademáis disto, estanse queixando das descargas autores, ou cantantes que con un só concerto poderian sacar máis diñeiro que calquera de nos en un ano enteiro de traballo. Se queren máis diñeiro, pois que fagan xiras máis longas.
Javier Bardem pon a escusa dos grupos novos, que si non venden CDs non poden gañar diñeiro. Eu penso que os grupos novos se dan a coñecer grazas a poder baixar os seus discos gratis, porque...¿Ti mercarías un CD dun grupo que nin sequera coñeces para ver si te gusta?
E unha vez que son coñecidos, se fan un concerto está claro que vai a ir moita máis xente.
E o mesmo pasa coas películas, libros, etc... Os pequenos autores poden darse a coñecer, eso si, sin gañar apenas diñeiro, pero se houbera que pagar polos seus libros ou películas, eu creo que gañarían pouco diñeiro igualmente, e sen ter a oportunidade de darse a coñecer.
En resumo, a min non me remorde a conciencia cando baixo música, películas, ou libros de internet, pero tampoco estaria en contra de pagar tanto diñeiro ao mes para poder ver online as peliculas ou música que queiras, e que o diñeiro fora realmente para os autores, e non en tal cantidade para as editoriais e industrias.
Antes de nada quedo destacar que para nada estou a favor das páxinas de aloxamento web que cobran por ver películas ou descargar arquivos que subiron á rede totalmente gratis, e incluso moitas veces nin sequera os subiron eles mesmos.
Javier Bardem fala metafóricamente de internet, como se fora un boton máxico ao que lle da e pode conseguir todo o que queira, en vez de mercalo.
Ao utilizar este botón máxico, ou sexa, baixando de internet a música, as películas, etc, o que estamos facendo é arruinando aos autores, e as industrias discográficas, cinematográficas...
O que non me parece xusto de verdade é pagar 25€ por un CD de música, ou por unha película, e ademáis sabendo que a gran parte do diñeiro irá para a industria discográfica. Se os CDs foran máis baratos, non sei vos, pero eu non tería problema en mercarme un par deles, dos grupos que me gustan...
Ademáis disto, estanse queixando das descargas autores, ou cantantes que con un só concerto poderian sacar máis diñeiro que calquera de nos en un ano enteiro de traballo. Se queren máis diñeiro, pois que fagan xiras máis longas.
Javier Bardem pon a escusa dos grupos novos, que si non venden CDs non poden gañar diñeiro. Eu penso que os grupos novos se dan a coñecer grazas a poder baixar os seus discos gratis, porque...¿Ti mercarías un CD dun grupo que nin sequera coñeces para ver si te gusta?
E unha vez que son coñecidos, se fan un concerto está claro que vai a ir moita máis xente.
E o mesmo pasa coas películas, libros, etc... Os pequenos autores poden darse a coñecer, eso si, sin gañar apenas diñeiro, pero se houbera que pagar polos seus libros ou películas, eu creo que gañarían pouco diñeiro igualmente, e sen ter a oportunidade de darse a coñecer.
En resumo, a min non me remorde a conciencia cando baixo música, películas, ou libros de internet, pero tampoco estaria en contra de pagar tanto diñeiro ao mes para poder ver online as peliculas ou música que queiras, e que o diñeiro fora realmente para os autores, e non en tal cantidade para as editoriais e industrias.
lunes, 21 de febrero de 2011
Copyright
Neste artigo vouvos falar sobre o copyright e os dereitos de autor, incluíndo os problemas que este plantea, os cambios propostos na lei, e os cambios de modelo de negocio que propón o streaming.
O copyright, ou dereito de copia comezou a utilizarse nos séculos XVI e XVII, cando esta licencia só concedia dereito de copia de determinados textos a algúns libreiros para que así a monarquía absoluta tivera o control absoluto do que se imprimía e da información que chegaba aos cidadáns.
Ata mediados do século XIX, o copyright implicaba a protección contra a copia literal, pero a medida que pasou o tempo a lei foi alterada para restrinxir máis cousas, como por exemplo a traducción a outros idiomas, e máis tarde incluso a utilización dos mesmos personaxes para crear unha trama diferente.
Dende a masificación de internet na década de 1990, os principais perxudicados foron as editoriais, industrias discográficas, cinematográficas.. etc.
O novo modelo de negocio basado nos dereitos de autor que se propón é o streaming, que se trata de, por exemplo poder pagar por ver unha película online, e deste xeito non temos que mercar o DVD que contén a película, tan só pagar para ver o que este contén, porque é o que en realidade queremos ver. Co streaming se conseguiría que a maior parte do beneficio iria para os autores, e non para as discográficas ou cinematográficas
O copyright, ou dereito de copia comezou a utilizarse nos séculos XVI e XVII, cando esta licencia só concedia dereito de copia de determinados textos a algúns libreiros para que así a monarquía absoluta tivera o control absoluto do que se imprimía e da información que chegaba aos cidadáns.
Ata mediados do século XIX, o copyright implicaba a protección contra a copia literal, pero a medida que pasou o tempo a lei foi alterada para restrinxir máis cousas, como por exemplo a traducción a outros idiomas, e máis tarde incluso a utilización dos mesmos personaxes para crear unha trama diferente.
Dende a masificación de internet na década de 1990, os principais perxudicados foron as editoriais, industrias discográficas, cinematográficas.. etc.
O novo modelo de negocio basado nos dereitos de autor que se propón é o streaming, que se trata de, por exemplo poder pagar por ver unha película online, e deste xeito non temos que mercar o DVD que contén a película, tan só pagar para ver o que este contén, porque é o que en realidade queremos ver. Co streaming se conseguiría que a maior parte do beneficio iria para os autores, e non para as discográficas ou cinematográficas
Suscribirse a:
Entradas (Atom)